Genel Başkan Özgür Özel’in, ‘cellâdına âşık olma’ söylemiyle DEM Partisi’ni ve temsil ettiği Kürt seçmenleri tahkir etmesiyle başlayan tartışma üzerinden CHP okumalarına devam edelim.
Bugün, CHP ile sol aydınlar arasındaki ‘cellât-âşık’ ilişkisi üzerinde duralım.
Önce malûm olanı bir kez daha hatırlatalım: Aşağıda hikâyesini kısaca anlatacağımız ünlüler, deyim yerindeyse ‘su katılmamış solcu aydınlar’dır.
CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in, DEM Partisi ve temsil ettiği tabana karşı söylediği ‘cellâdına âşık olma’ sözü, cini şişeden çıkarmıştı.
Bir önceki yazımızda, CHP’nin Kürt sosyolojisi ve siyasî temsilcileriyle olan ilişkisini ‘cellât-âşık’ çerçevesinde ele almıştık.
O yazıda, Dersim İsyanı bağlamında, CHP’nin Alevî Türkmenlerle olan münasebetlerine kısmen değinmiştik. Alevî sosyolojisiyle CHP’nin mazisini ve günümüzdeki irtibatını ele almayı sürdürelim.
CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in, DEM Partisi’ne çizik atmak niyetiyle dillendirdiği ‘celladına âşık olmak’ mevzusu, hem kendisini hem de partisini zora soktu.
Özel, ‘cellat-âşık’ veya ‘Stockholm Sendromu’ kavramlarını hiç ağzına almamalıydı. Zira bu mevzuda CHP’nin geçmişi ağır bagajlarla dolu.
CHP’nin ‘cellat-âşık’ muhabbeti konulu mazisi, en azından birkaç yazıyı gerekli kılmaktadır. Bugün; CHP ile Kürt etnik kimliği arasındaki cellat-âşık meselesi üzerinde duralım. Sonraki yazılarımız ise; CHP-Aleviler ve CHP-Sol entelektüeller üzerine olsun.
Bir soru: Asgari Ücret Tespit Komisyonu, bir yıl boyunca uygulanacak asgari ücreti, neye göre belirler?
El cevap: Bir işçinin günlük kalori ihtiyacı, yaşamak için gerekli temel harcamalar vesaire…
Gıda hesaplaması için üniversiteden ‘kalori ihtiyacı tablosu’ getirtilir… Temel ihtiyaçlar belirlenir… TÜİK’ten, hane halkı tüketim kalıpları ve temel ihtiyaçları karşılayacak tüketim malzemelerinin güncel fiyatları filan istenir… Olan enflasyon, olabilecek enflasyon, tahmini enflasyon, hedeflenen enflasyon…
CHP, ‘Kurultaylar Partisi’ olduğu kadar, ‘Kurultay Zaferleri Partisi’dir, aynı zamanda.
Dahası, CHP’de iktidar olmak, Türkiye’de iktidar olmaktan çok daha önemli ve verimlidir.
Türkiye’yi yönetmek; çok büyük beceri ve yeteneklerin yanısıra, günde 36 saat çalışmayı da gerekli kılar.
Bir Papa daha rüzgâr gibi gelip geçti. Bir de, efkâr-ı umumiyemizi delip geçti. Ayağımıza gelen muz gibi ortayı ıskaladık. Oysa, Haçlı dünyasına atılacak buz gibi bir gol fırsatıydı.
Papa 14. Leo’nun ilk yurtdışı seyahatini Türkiye’ye yapması; ülkemizdeki azınlık Hıristiyan mezhep temsilcileriyle temaslar kurması, 325 yılındaki İznik Konsili’nin 1700’üncü yıldönümü münasebetiyle bu güzel ilçemizde bir seremoniye katılması ve nihayet İstanbul’da kapsamlı bir ayin yönetmesi, bizim ‘ideolojik fay hatlarımızda’ ilginç hareketlenmelere yol açtı.
Medyamızda, Papa’nın ziyareti, bazı eleştirilere rağmen genelde olumlu karşılandı. Türkiye’nin bugün geldiği noktadaki askerî, kültürel, toplumsal ve iktisadî düzeyini bir ‘özgüven’ olarak gören geniş kitleler, Papa ziyaretinden dolayı bir endişe/keder üretmedi.
Muhabir arkadaşlarımız, her yıl bugünlerde tatlı bir ‘asgari ücret’ telaşına düşer. Her ne kadar Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun hangi tarihlerde ve kaç toplantı yapacağı, hangi esaslar üzerinden giderek yeni asgari ücreti tespit edeceği malum olsa da, sanki bilinmezlikleri kazarak, 1 Ocak’ta yürürlüğe girecek yeni asgari ücreti tahmin etmeye çalışır, meslektaşlarımız.
Elbette belirlenecek asgari ücret, ne işçileri ne de işverenleri mutlu eder. Hükümet kanadının ise, öyle bir derdi olmaz.
İşim gereği, 1989’dan bu yana çalışma hayatını ve dolayısıyla asgari ücret konusunu takip ediyorum.
Tam 13 ay geçti; MHP Genel Başkanı Bilge Lider Dr. Devlet Bahçeli’nin, ‘Öcalan PKK’nın lağvedildiğini açıklasın’ çağrısının üzerinden…
Neler söylenmedi, ne olumsuz yorumlar yapılmadı ki!...
“AK Parti bu çağrıya karşıdır…”
Mevzuyu; ister ‘Sırtında yumurta küfesi yok’, ister ‘Bekâra karı boşamak kolay’ noktayı nazarından ele alın. Aynı kapıya çıkar.
Sorumluluk taşımadığı halde, uzaktan laga luga yapıp, sorumluluk sahiplerine saydıranları bir yere kadar anlarız.
Anlayamadığımız…
Yanılmıyorsam, mevzuyu ilk gündeme getiren, yine MHP Genel Başkanı Dr. Devlet Bahçeli olmuştu. İmamoğlu Suç Örgütü yargılamasının televizyonlardan canlı yayınlanmasını önermişti.
Sonra, CHP Genel Başkanı Özgür Özel, konuyu bir ‘blöf’ üslubuyla dillendirmiş; yargılamanın televizyonlardan canlı olarak yayınlanmasını talep etmişti. Arada bir CHP cenahından bu konuda ‘yarım ağız’ çağrılar da yapılmadı değil.
Cumhur İttifakı’nın AK Parti kanadı, bu konuda sessiz kalmayı yeğledi. Olur olmaz her konuda, hatta üstüne vazife olmayan meselelerde dahi beyanat vermeyi seven Adalet Bakanı Yılmaz Tunç dahi bu mevzuya doğrudan girmeye yanaşmadı.
“Çünkü bu yol kutludur, gider Tanrı Dağına…”
Öyle buyurdu, büyük usta Hüseyin Nihal Atsız.
Siyaseti; sığ ve sakin sularda yüzüp, gündelik tüketilecek boş-beleş laflar üretmek zannedenden ne ‘Lider’ olur, ne de ‘dava adamı’…
Değeri 50 bin dolar, 2 milyar küsur TL olan, Boğaza nazır 3 villa, 15 milyon liraya hediye edilmiş.
Yetmemiş, Boğaz manzarası daha bir âlâ olsun diye, villaların önündeki bilmem kaç bin metrekarelik arsa İBB kesesinden kamulaştırılıp, yeşil alan yapılmış. Kaça patladı, varın hesap edin…
Boğaziçi İmar Müdürlüğü üzerinden, neredeyse boğazdan geçen balıkçı kayıkları bile haraca bağlanmış; tamirat, tadilat, bakım, onarım vs. işleri olan herkes, montofon ineği gibi sağılmış.
Adam, paranın kokusunu çok iyi alıyor… Ve dahi neyi, ne zaman, ne şekilde ve ne kadar ‘tıraşlayabileceğini’ de çok iyi biliyor. Tek kusuru, freninin tutmaması…
Köyünde koyunları sağan annesine yardımlarken idrak etmeye başlamıştı, bir koyundan kaç post çıkarabileceğini.
Koyundan aldığı ilhamla, diploma sorununu da cüretkârca halletmişti.
Sözün başında, Gürcistan’da düşen askerî kargo uçağımızda şehit olan vatan evlatlarına rahmet, ailelerine ve Türk Milleti’ne başsağlığı diliyorum.
Aylardır beklenen ‘İmamoğlu Suç Örgütü İddianamesi’ mahkemeye sunuldu. Bu konuyu da önümüzdeki günlerde çokça konuşacağız.
Bir önceki yazımızda girişini yaptığımız ‘Tarikat gerçeğiyle yüzleşmek’ konusuna, kaldığımız yerden devam edelim.
Kimsenin, öküzün altında buzağı aramasına da fırsat vermemek adına, yazımızın başında 10 Kasım’ı yâd edelim…
Gazi Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere; Türk Devleti’nin bağımsızlık mücadelesine emek vermiş ve ‘Cumhuriyet’, yani ‘Millet İradesi’ düzenine geçişini sağlamış, istisnasız tüm vatan evlatlarını rahmet ve minnetle anıyorum.
Gelelim yazımızın konusuna…
CHP Genel Başkanı Özgür Özel iyice şirazeden çıktı. Ağzından çıkanı kulağı duymuyor. Kullandığı hakaret dili, neredeyse sinkaflı küfürlere varmak üzere…
Peki, bu hırçınlığın, bu öfkenin, bu haddini bilmezliğin sebebi ne ola ki?
Mesela, ‘Ekrem İmamoğlu Suç Örgütü İddianamesi’nin eli kulağında olması mıdır, Özel’i öfkeden kudurtan?
Ortalama her 3 ayda bir fitne kazanını harlarlar… Farklı zamanlarda abansalar da ateş ettikleri yer hep aynıdır. ‘Cumhur İttifakı’nda çatlak’…
O ‘çatlağı’ yakalayabilmek için, dünyanın en gelişmiş röntgen cihazlarını kullanırlar.
Sabahtan akşama, geceden gündüze, ara vermeksizin MHP Genel Başkanı Bilge Lider Dr. Devlet Bahçeli’nin ağzına, kaşına, gözüne bakar, el ve vücut hareketlerini gözlemlerler…
Millî Eğitim Sistemimizi, kesintisiz tartışıyoruz. Kaç yıldır bu tartışma, bilmiyoruz.
Önce, bin yıllık harflerimizi değiştirerek başladık.
Etrafımızda, tek alfabe kullanan bir tek ülke yokken… Türk Milleti’ne ikili alfabeyi çok gördük. Sanki bu iş o kadar kolaymış gibi, bir kalemde herkesi ‘okur yazar olmayan cahil sürüsü’ haline getirdik.
“Şimdi nereden çıktı bu tahsilat işi?”, diye şaşırmayın. Evet, İngilizlerden bayağı yüklü bir miktarda ‘gasp edilmiş alacağımız’ var…
Aslında çok da bilinmeyen bir hikâye değil. F35 savaş uçakları için ABD’ye ödediğimiz 1.4 milyar doların üzerine yatılması girişimi, Britishlerin ilk ‘çökme eylemi’ değil. Yani, tarihleri böyle…
Hikâyemize dönersek… Hırsı boyundan büyük Yunan, geçmiş zamanlarda da haddini aşıyordu. Bize karşı üstünlük elde etme hevesiyle, 1911’de ABD ve İtalya’ya 3 savaş gemisi sipariş eder.
Meselenin gerçekten bir ihtiyaç mı olduğunu takdir edecek mevkide değiliz. Uluslararası güç denklemlerinde neyin neye tekabül ettiği de uzmanlık alanımıza girmiyor.
Fakat… Daha 2019’da S400 füzeleri alındığı zaman dâhil, dışarıdan tedarik ettiğimiz savunma sanayisi ürünlerine karşı içimde hep bir soğukluk oldu.
Hele de tüm dünyaya büyük bir propaganda faaliyetiyle ‘itelenen’ F35 savaş uçaklarının zihnimde oluşturduğu intiba ise; ‘ocak söndüren’ oldu. Evet, o uçakların hem satış fiyatları, hem işletme giderleri, orta sıkletteki ülkelerin ekonomilerini ve savunma sistemlerini peşinen çökertecek düzeyde.
Tam bir yıl geçti üzerinden.
MHP Genel Başkanı Bilge Lider Dr. Devlet Bahçeli, 22 Ekim 2024’te, PKK elebaşı Abdullah Öcalan’ın örgütünü feshetmesi için çağrı yaptığında, bir yığın çatlak ses peyda olmuştu.
Doğuştan muhalifler, Dr. Bahçeli’nin çıkışını, ‘Cumhur İttifakı’nın sonu’ üfürmelerine kadar götürmüştü.
Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde geçen hafta sonunda yapılan seçimler, Doğu Akdeniz’deki Türk hakları bakımından tehlike sinyali oldu.
Kıbrıs’ın bugününü anlamak için, biraz geçmişe bakmak lazım.
Müslümanlar, ilk olarak Hazreti Osman döneminde, 649’da gönderilen donanmayla Kıbrıs’ta kendini gösteriyor. Hazreti Peygamberimizin (O’na selam olsun) süt teyzesi Ümmü Hiram binti Milhan da katılıyor o sefere. Ümmü Hiram, Larnaka civarında bindiği katırdan düşerek şehit oluyor. Bugün Hala Sultan olarak biliniyor ve kabri Rum kesiminde bulunuyor.
CHP’li belediyelerdeki yolsuzluk, rüşvet, hırsızlık vakalarının iddianameleri gelmeye başladı. Siftahı, Beşiktaş Belediyesi’ndeki yolsuzluk iddianamesi yaptı.
Aziz İhsan Aktaş’ın, CHP’li belediyelerin ‘kadrolu rüşvetçisi’ olduğu, bizzat kendi itiraflarından anlaşılıyor. İddianame böyle söylüyor.
İddianamede, Aziz İhsan Aktaş’ın yanısıra, görevden uzaklaştırılan Beşiktaş eski Belediye Başkanı Rıza Akpolat’ın da aralarında olduğu 40’ı tutuklu 193 sanık hakkında ağır suçlamalar yer alıyor.
Ekonomide genel dengeler umut verici olsa da özellikle enflasyon konusunda işler, Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek ve ekibinin umduğu gibi gitmiyor.
Yüksek faiz ve düşük kuru temel alan sıkı para politikası devam ediyor. Ekonomi yönetimi, enflasyonu düşürmek için ‘arzı artıran’ değil, ‘talebi kısan’ bir program yürütüyor.
Aylardır yüksek tutulan politika faizi, piyasadaki kullanılabilir mevduatı bankalara çekiyor. Bankalar, kullandırdıkları kredinin faizini, doğal olarak, mevduat sahiplerine ödediklerinden daha yüksek tutmak zorunda. Mesela; piyasadan yüzde 40 faizle para topluyorsa, bunu en az yüzde 50 faizle krediye dönüştürmeli ki, hem masraflarını karşılayabilsin hem de para kazansın.
