Yüzde kaç arınma

Siyasette bazı kelimeler vardır; söylendiği anda kendi hayatını yaşamaya başlar. "Arınma" da onlardan biri.
Kemal Kılıçdaroğlu'nun "Arınma büyük ölçüde gerçekleşti." sözü, tam da Yeni Parti'nin kuruluşunun hemen ardından gelince ister istemez insanın zihninde küçük bir ampul yanıyor.

Acaba bu arınma, ayrılan milletvekillerini mi anlatıyor?

Eğer öyleyse, ortada gerçekten ilginç bir hikâye var.

Çünkü arınıldığı söylenen isimler, gökten zembille inmediler.

Onlar yıllarca Sayın Kılıçdaroğlu'nun birlikte siyaset yaptığı insanlar değil miydi?

Bir kısmını milletvekili yapan...

Bir kısmını parti yönetimine taşıyan...

Bir kısmını belediye başkanı adayı gösteren...

Hatta kimileriyle yıllarca omuz omuza yürüyen de kendisi değil miydi?

Demek ki insan bazen kendi kurduğu kadrolardan da arınabiliyormuş.

Siyasetin kişisel gelişim kitaplarına ilham verecek yeni mottosu belki de
budur.

Peki insanın aklına şu soru gelmez mi?

Madem bu kadrolar partinin yüküydü...

Madem ahlaki üstünlüğün önündeki engeldi...

Madem arınılması gerekiyordu...

Sayın Kılıçdaroğlu bunu neden genel başkan olduğu yıllarda yapmadı?

Yoksa o yıllarda bu durum fark edilmemiş miydi?

Eğer fark edilmediyse, bu da başlı başına başka bir tartışma açmaz mı?

Çünkü liderlik biraz da yanında yürüyen insanları doğru okuyabilme sanatıdır.

Yıllarca aynı masada oturduğunuz insanları, ancak koltuğu bıraktıktan sonra "arınılması gereken kadro" olarak görüyorsanız, burada sorulacak soru sadece onlar hakkında değildir.

Biraz da o kadroyu kuran göz hakkındadır.

İşin ironik tarafı tam burada başlıyor.

Bugün CHP'nin ahlaki üstünlüğe yeniden ulaşacağı söyleniyor.

İyi de...

CHP'nin yıllardır iktidar olamamasının nedeni de bu kadrolar mıydı?
Öyleyse muhalefette geçen onca seçimin faturası birkaç gün önce ayrılan isimlere mi kesilecek?

Eğer cevap "evet" ise, insan ister istemez merak ediyor.

Bu keşif neden 2026'da yapıldı da 2014'te, 2018'de ya da 2023'te yapılamadı?

Yoksa kongre kaybedilince insanın bakış açısı da mı değişiyor?

Belki de siyasette yeni bir gözlük modeli icat edilmiştir.

Normal zamanda görünmeyen sorunları, yalnızca kongre yenilgilerinden sonra gösteren bir model...

İsmi de hazır:

"Muhalefet Sonrası Arınma Serisi."

Üstelik açıklamadaki bir başka ayrıntı daha dikkat çekici.

"Arınma gerçekleşti." denmiyor.

"Arınma büyük ölçüde gerçekleşti." deniyor.

Demek ki hâlâ içeride bir miktar "arınmamış" bölüm var.

Şimdi siyaset kulisleri ister istemez yeni bir oyuna başlıyor.

Acaba o yüzde kaç?

Yüzde on mu?

Yüzde beş mi?

Yoksa birkaç milletvekili daha mı?

Belki de siyasetin yeni kamuoyu araştırması budur.

"CHP'nin arınma oranı bu hafta yüzde kaç çıktı?"

Fakat mesele yalnızca milletvekilleriyle bitmiyor.

Eğer gerçekten ahlaki üstünlük böyle sağlanacaksa, belediyeler ne olacak?

İl başkanlıkları?

Parti Meclisi?

MYK?

Geçmiş dönemin diğer aktörleri?

Yoksa arınmanın ikinci paketi mi geliyor?

Belki üçüncü...

Belki dördüncü...

Siyasette "arınma" kelimesi biraz tehlikelidir.

Çünkü insanlara sadece geleceği değil, geçmişi de sorgulatır.

Bugün "arınıyoruz" diyorsanız, doğal olarak şu soru gelir: "Dün neydiniz?"

Ve bu sorunun muhatabı yalnızca bugün partide kalanlar değildir.

Dünün genel başkanı da bu sorunun doğal muhataplarından biridir.

Belki de bütün tartışmanın özeti tek cümledir.

Eğer CHP bugün ahlaki üstünlüğe kavuşuyorsa, bu üstünlüğün önünde duran engeller yıllarca Sayın Kılıçdaroğlu'nun en yakın çalışma arkadaşları değil miydi?

Eğer öyleyse neden o engeller kaldırılmadı?

Eğer öyle değilse, bugün yapılan "arınma" tanımı tam olarak neyi
anlatıyor?

İşte siyasetin en ilginç tarafı da burada.

Bazen tek bir kelime, onlarca basın toplantısından daha fazla soru üretir.

"Arınma büyük ölçüde gerçekleşti" cümlesi de galiba bunlardan biri.

Şimdi kamuoyu merakla son perdeyi bekliyor.

Çünkü madem arınma "büyük ölçüde" gerçekleşti...

Demek ki hâlâ arınmayı bekleyen bir miktar siyaset kalmış olmalı.

Ve anlaşılan o ki, siyasette en uzun yolculuklardan biri de insanın kendi geçmişinden arınma yolculuğu.