Soğuk bir ay, sıcak bir mücadele: Aralık
Aralık ayının soğuğu Ankara’nın sokaklarına çöktüğünde, fark ederim ki öğrencilik aslında mevsimlerle çok benzer bir ritme sahip. Yılın bu son ayı, hem içimize çekildiğimiz hem de kendimizle yeniden yüzleştiğimiz bir zaman gibi gelir bana. Final haftalarının gölgesi yaklaşırken, kampüs koridorlarında bir telaş hâli vardır ama aynı zamanda derin bir sessizlik… Sanki herkes kendi küçük kış uykusuna hazırlanmaktadır.
Öğrencilik bazen dışarıdan bakınca sadece ders, sınav ve ödev üçgeni gibi görünür. Oysa Aralık ayı bize bunun çok daha fazlası olduğunu hatırlatır. Bir kahve fincanının etrafında toplanan dost sohbetlerini, ders çıkışı üşümüş ellerimizi ısıtan dayanışmayı ve kütüphane masalarına sinmiş o kolektif mücadele ruhunu… Aralık, öğrencinin hem yorulduğu hem güç topladığı; hem şikâyet ettiği hem de en çok bağ kurduğu aydır.
Ben de bu ayda hep aynı şeyi düşünürüm: Öğrencilik, aslında insanın kendine attığı en cesur adım. Çünkü belirsizliğe rağmen devam etmektir. Geleceğin şekillenmediği bir yolda yürümeyi göze almaktır. Ve evet, bazen tökezlemektir ama her defasında yeniden toparlanmaktır.
Belki de Aralık bu yüzden bana ayrı bir anlam taşır. Soğuk havanın içinde, içinizi hafiften sızlatan o umut kıpırtısı vardır ya… İşte o duygu, öğrenciliğin tam kalbinde saklıdır.
Bu ayı bir kapanış değil, aksine yeni başlangıçların eşiği olarak görüyorum. Sınavlar bitecek, yorgunluk geçecek ama bu süreçte kazandığınız dayanıklılık, farkında olmadan büyüttüğünüz hayaller ve kurduğunuz dostluklar sizinle kalacak.
Aralık ayı tüm öğrencilere; emeklerinin karşılığını aldıkları, umutla güç topladıkları ve yeni yıla güvenle adım attıkları bir dönem olsun.
