Gökyüzü bile “Zafer Benim!” diye haykırdı

Dün, takvim yapraklarında sıradan bir gün değildi. Dün, bir milletin küllerinden nasıl yeniden doğduğunu hatırladığı gündü. Dün 30 Ağustos’tu…

Sokaklarda dalgalanan ay yıldızlı bayraklar, evlerin balkonlarını süsleyen kırmızılar ve meydanlara taşan o tarifsiz coşku, aslında bize bir kez daha aynı gerçeği hatırlattı: Bu vatan, masa başında hediye edilmedi. Bugün üzerinde özgürce yürüdüğümüz bu topraklar, dün birilerinin “Artık bitti.” dediği anda ayağa kalkanların eseri.

30 Ağustos, yalnızca kazanılmış bir savaşın yıl dönümü değil. 30 Ağustos, imkânsız denilenin mümkün olduğunun ve millet olmanın yalnızca aynı sınırlar içinde yaşamak anlamına gelmediğinin en güçlü kanıtı. 1922’nin o yakıcı Ağustos günlerinde verilen mücadele, sadece düşmanı yenmek için değil; bir milletin geleceğini, bağımsızlığını ve onurunu kurtarmak için verildi.

Ve dün… Aradan geçen 104 yıla rağmen aynı gurur yeniden meydanlardaydı. Çocukların ellerindeki bayraklarda, yaşlıların gözlerindeki o derin gururda, gençlerin söylediği marşlarda ve en çok da gökyüzündeydi!

Uçaklar göklerde süzülürken motorların sesi yalnızca havayı yarmıyordu sanki. O ses, geçmişten bugüne uzanan bir haykırıştı. Bir zamanlar gökyüzüne bakıp bağımsızlığın hayalini kuran bir milletin çocukları, bugün kendi göklerinde gururla yükselen uçaklarını izliyordu.

Her manevrada başlar yukarı kalktı, her dönüşte kalpler biraz daha kabardı. Her gökyüzü gösterisinde yüzlerde aynı gurur vardı: “Biz buradayız!” Belki de 30 Ağustos’un en güzel yanı buydu.

Meydanda yan yana duran insanların ne düşündüğü, nereden geldiği ya da hangi görüşe sahip olduğu önemini kaybediyordu. Çünkü bazı günler vardır; ayrılıkları değil, ortak geçmişi hatırlatır. 30 Ağustos tam da böyle bir gün.

Bayrağın altında birleşmenin, geçmişe saygı duymanın ve geleceğe daha güçlü bakmanın adıdır 30 Ağustos. Dün gökyüzünde uçaklar gösteri yaptı, biz aşağıda gururla izledik. Ama asıl gösteriyi, 104 yıl önce bir millet yaptı.

Hem de bütün dünyaya… Ve anlaşılan o ki bazı zaferlerin üzerinden yıllar geçse de milletin kalbindeki coşku hiç yaşlanmıyor. Çünkü bazı bayramlar sadece kutlanmaz… Bazı bayramlarda gökyüzüne bakar ve özgürlüğün, ay yıldızın gölgesinde ne kadar güzel durduğunu bir kez daha anlarsınız.

Nice 30 Ağustoslara, nice zaferlere… Ve gökyüzüne her baktığımızda başımızı eğdirmeyecek bir vatana!