Gençlik var gelecek yok

12 Ağustos… Dünya Gençlik Günü.

Bugün gençleri alkışlamak, “Geleceğimiz sizsiniz” demek, birkaç güzel fotoğraf eşliğinde umut dolu cümleler kurmak için oldukça uygun bir gün. Fakat Ankara’da üniversite öğrencisinin geleceği düşünmeden önce bugününü kurtarması gerekiyor. Çünkü üniversiteye girmek artık yalnızca sınavı kazanmak değil; barınacak yer bulma sınavını da kazanmak demek.

Ankara’ya eğitim için gelen genç, önce yurt arıyor. Yurt bulamazsa ev arıyor. Ev bulursa kira, depozito, faturalar ve ulaşım masraflarıyla karşılaşıyor. Bir zamanlar öğrencinin derdi “Dersler zor mu?” iken bugün soru biraz değişti:

“Bu ayı nasıl çıkaracağım?”

İşin en ironik tarafı ise diploma alınca bitmiyor.

TÜİK’in Mayıs 2026 verilerine göre 15-24 yaş grubunda işsizlik oranı yüzde 14,8. Genç kadınlarda bu oran yüzde 21,8’e çıkıyor.

Yani gençler üniversite kapısından içeri girerken umut, mezuniyet kapısından çıkarken özgeçmiş dosyası taşıyor.

Bir de şu meşhur cümlemiz var:

• “Oku, meslek sahibi ol.”
• Peki sonra?
• “Tecrüben var mı?”
• Yeni mezun: “Yok.”
• İşveren: “Tecrüben yok.”
• Genç: “Tecrübe kazanmak için işe ihtiyacım var.”
• Sistem: “İşe girmek için tecrüben olmalı.”

Ve genç, bu muhteşem döngünün ortasında kariyer planı yapıyor!

Oysa gençlik yalnızca sınav kazanmak, diploma almak ve CV doldurmak değil. Genç; barınabilmeli, üretebilmeli, çalışabilmeli, sosyal hayatını yaşayabilmeli ve geleceğini kurabileceğine inanabilmeli.

Ankara gibi üniversiteleriyle Türkiye’nin önemli eğitim merkezlerinden biri olan bir şehirde, öğrenci yurtları ve uygun kiralık konutlar artırılmalı; belediyeler, üniversiteler ve merkezi yönetim birlikte hareket etmeli.

Yeni mezunlar için stajdan istihdama uzanan gerçekçi modeller kurulmalı; “Tecrübe istiyoruz” duvarı, ilk işini arayan gençlerin önüne betonarme bir kale gibi dikilmemeli.

Bir ülkenin gençlerine verebileceği en güzel hediye nutuk değil, fırsat.

12 Ağustos’ta gençlerimize “Siz bizim geleceğimizsiniz” demek güzel…

Ama asıl mesele şu:

Onlara geleceğe gidecek bir yol bırakabilecek miyiz?

Dileğim; Ankara’nın gençleri ev kirasını değil, hayallerini hesaplasın; mezun olduğunda işsizliği değil, kariyerini düşünsün.

Ve bir gün Gençlik Günü geldiğinde gençler yalnızca kutlanmasın; gerçekten anlaşılsın, dinlensin ve önleri açılsın.

Gençliğe umut vermek bir lütuf değil, geleceğe yapılan en akıllı yatırım.