Bir teklif: Davutoğlu Afrika’ya…
Ahmet Davutoğlu, 27 Ekim 2025’te NOW TV’de İlker Karagöz’ün karşısına çıktı. Net konuştu:
“Devlet darda denirse… Hiç tereddüt etmem.”
“Ülke için görev verilirse… Gözümü kırpmam.”
Ve dikkat…
Bu cümleyi bir kez değil, ısrarla ve tekrar tekrar kurdu.
Not ettik.
Siyasette tekrar, bazen vurgudur…
Ama bazen de ısrarın arkasındaki zorunluluğu ele verir.
Peki, bu ısrarın arkasındaki siyasi bilanço?
Parti kurmak, iddia ortaya koymaktır.
Alternatif olmak demektir.
Ancak gelinen noktada tablo açık:
Kurulan yapı kurumsallaşamadı.
Teşkilat sürekliliği sağlanamadı.
Seçmen nezdinde güçlü ve bağımsız bir hat yerleşemedi.
Altılı Masa süreci…
Kısa vadede bir temsil kapısı açtı.
Ama uzun vadede kimlik erozyonunu hızlandırdı.
“Halam bile CHP’ye oy vermiyor” cümlesi,
sadece bir serzeniş değil,
tabanla kurulan ilişkinin zayıflığının itirafıydı.
Seçim sonrası:
Milletvekili geçişleri…
Parti içi çözülmeler…
Dağılan kadrolar…
Bu tablo artık bir “hareketlilik” değil,
siyasi merkezin dağılmasıdır.
Bir lider için en kritik eşik burasıdır.
Ve bugün…
Aynı lider, aynı cümleyi tekrar ediyor:
“Her göreve hazırım… Hiç tereddüt etmem.”
Bu ısrar, sadece bir devlet görevi talep etmek midir?
Yoksa…
Siyasi zemini daralan bir aktörün, içine düştüğü çıkmazı aşmak için bu söyleme sığınması mıdır?
Bir başka dikkat çekici nokta:
Uzun süre sert şekilde eleştirği bir siyasi iradeye
Recep Tayyip Erdoğan liderliğindeki yürütmeye
“görev verilirse hazırım” mesajı göndermek…
Diplomatik dille ifade edersek:
Bu, yalnızca ton düşüşü değil; siyasi iddianın sahada karşılık bulamaması sonucu ortaya çıkan belirgin bir çıkış arayışıdır.
Daha açık bir ifadeyle:
Kendi projesiyle yol alamayan bir liderin, eleştirdiği merkezden görev beklentisine yönelmesi; kamuoyu nezdinde çaresizlik ve başarısızlığın yeni bir kapı arayışına dönüştüğü şeklinde okunur.
Buradan bir teklif…
Madem bu sözler ısrarla tekrar ediliyor…
Afrika…
Zor coğrafya.
Çetin şartlar.
Gerçek diplomasi sahası.
Orta Afrika Cumhuriyeti mesela…
Ya da Sahel hattı…
Sudan…
Somali…
Devletin gerçekten “restorasyon” ihtiyacı duyulan yerleri.
Takdir elbette
Recep Tayyip Erdoğan’ın.
Ama…
Şunu belirtelim:
Görev verilirse…
Gider mi?
Gider.
Hem de tereddütsüz gider.
Kendi deyimi ile kimin ne dediğine bakmaz...
Peki…
Parti?
Teşkilat?
Söylenen sözler?
Kurulan iddia?
Onlara bakar mı?
Bakmaz.
Ve şimdi soru:
Bu tablo karşısında…
Davutoğlu’na Afrika’da, en zor coğrafyalardan birinde bir büyükelçilik görevi verilsin mi?
Okuyucuya bırakalım.
Sizce verilmeli mi?
