19 Mayıs…

Bazı tarihler vardır…
Takvim yaprağı değildir sadece.
Bir milletin ayağa kalktığı gündür.

Ve 19 Mayıs 1919…
Türk milletinin yeniden “ben buradayım” dediği tarihtir.

Mustafa Kemal Paşa, Samsun’a çıktı.
Elinde büyük imkânlar yoktu.
Ama inancı vardı.
Millete güveni vardı.
Bir de teslim olmayan yüreği…

O gün Anadolu’nun üstüne çöken karanlığa karşı ilk meşale yakıldı.
Sonrası; Amasya, Erzurum, Sivas…
Ve ardından bağımsızlığa uzanan destan.

Dikkat edin…
19 Mayıs’ın gençlere armağan edilmesi boşuna değildir.

Atatürk, gençliği sadece yaş olarak görmedi.
Gençlik onun için cesaretti.
Akıldı.
Vicdandı.
Bilimdi.
Memlekete sahip çıkma iradesiydi.

Bugün gençlerin omzunda ağır bir emanet var.
Çünkü bu ülke kolay kurulmadı.
Bu bayrak kolay dalgalanmadı.

19 Mayıs sadece tören değildir.
Sadece bir resmi tatil hiç değildir.
19 Mayıs, “vazgeçmeyeceğiz” iradesidir.

Bugün de Türkiye’nin en büyük ihtiyacı aynı ruhtur.
Daha çok çalışmak…
Daha çok üretmek…
Bilime sarılmak…
Özgür düşünmek…
Ve bu ülkenin değerini bilmek…

Atatürk, gençlere güvendi.
Cumhuriyeti onlara emanet etti.

Şimdi sıra gençlerde…
Göstersinler ki…
O güven boşa değilmiş.