NEDEN?

Neden?

Bu soruyu artık sadece bir çiftçi değil, bu toprağın ekmeğini yiyen, suyunu içen, geleceğini düşünen herkes sormak zorundadır.

Ülke toprakları yıllardır organik maddeye hasretken neden?

Anadolu’nun cefakâr çiftçisi alın terinin karşılığını alamayıp her sezon biraz daha borca, biraz daha umutsuzluğa sürüklenirken neden?

Topraklarımızın pH değeri yükselmiş, verim düşmüş, canlılık zayıflamışken neden?

Potasyum birikimi ve yanlış gübreleme politikaları nedeniyle toprak adeta beton gibi sertleşmişken neden?

Bitki kökleri ihtiyaç duyduğu besin elementlerine ulaşamaz hale gelmiş, azot var ama fayda yok, fosfor var ama alım yok, mikro elementler kilitlenmişken neden?

Bu ülkenin bereketli Anadolu coğrafyası, yanlış uygulamalar ve ihmaller yüzünden sessizce çoraklaşırken neden kimse sesini yükseltmiyor?

Daha da önemlisi;

Avşin-Elbistan sahasında bulunan 4,8 milyar tonluk leonardit rezervi, tarım için adeta bir can suyu niteliğindeyken neden?

Humik ve fulvik asit bakımından toprağı yeniden diriltebilecek, organik madde eksikliğini kapatabilecek, sertleşmiş arazileri yeniden nefes aldırabilecek böylesine büyük bir servet elimizin altındayken neden çiftçinin hizmetine tam anlamıyla sunulmuyor?

Neden bu kaynaklar stratejik bir tarım hamlesine dönüştürülmüyor?

Neden çiftçinin maliyetini düşürecek, toprağın yapısını düzeltecek, verimi artıracak projelerin önüne engeller konuluyor?

Ey ülkeyi yönetenler!

Bu topraklar yalnızca üzerinde yürüdüğümüz arazi değildir; bu topraklar milletin geleceğidir.

Çiftçi zarar ederse şehir doyar mı?

Toprak ölürse millet yaşar mı?

Bugün alınmayan her karar, yarının açlık riskidir.

Bugün görülmeyen her sorun, yarının milli güvenlik meselesidir.

Tarım bir sektör değil, bağımsızlığın kendisidir.

Artık “neden” sorusuna cevap verme zamanıdır.

Çünkü bu milletin toprağı susuyor, çiftçisi susuyor, ama sabrı artık tükeniyor.