YKS pistinde zihinle kazanılan yarış

YKS hazırlık sürecinde en hızlı piste giriş yapmış bulunmaktayız.

Bu, sıradan bir koşu değil. Bu, zihnin, sabrın ve inancın yarıştığı bir maraton. Ya bütün gücüyle devam edenler olacak, ya yorgunluğa yenilip geriye düşenler, ya da henüz çizgiye varmadan pes edenler…
Ben bu süreçte şunu çok net gördüm: Bu yarışı sadece bilgisi olanlar değil, psikolojisini yönetenler kazanıyor. Bu yolda en büyük rakip ne deneme sınavı, ne süre, ne de konu sayısı…

En büyük rakip, insanın kendi kendine kurduğu cümleler.

Mesela şu cümle: “Eksiğim çok.” Ben bu cümleyi her duyduğumda bir öğrencinin zamanından birkaç saat daha kaybettiğini görüyorum. Çünkü bu söz, çözüm üretmez. Sadece yük bindirir.

Ben şunu öneriyorum: “Eksiğim çok” demek yerine, “Eksiklerimden birini daha hallettim” demeye çalışın.
Çünkü insan, başardığını gördükçe çalışır. Başaramadığını düşündükçe yorulur.

Bir diğeri: “Onlar çok önde.”

Bu cümle insanı olduğu yerden ileri taşımaz. Aksine geriye çeker. Çünkü başkalarının koşusuna bakarak kendi adımınızı küçültürsünüz.

Ben her zaman şunu hatırlatıyorum: Bir soru… Sadece bir soru…

Bir soru çözdüğünüzde, tanımadığınız binlerce insanın önüne geçersiniz. Bu yarış kalabalık, ama sıralama tek tek değişir.

Şu da çok tehlikelidir: “Ben bu konuyu asla öğrenemem.” Bu cümle, daha başlamadan kapıyı kapatmaktır.

Ben şunu söylüyorum:
Hiçbir konu “asla” ile tanımlanmaz. Ya “henüz” vardır ya da “biraz daha zaman.” Zihninize verdiğiniz süre, bazen en iyi öğretmendir.

Bir başka tuzak cümle: “Artık çok geç.” Geç olan zaman değil, vazgeçmektir.
Ben yıllardır şunu gördüm: Son haftada, son günde, hatta son denemede bile sıralamasını değiştiren öğrenciler var. Çünkü bir kişi vazgeçmedi, bir kişi daha denedi, bir kişi daha inandı.
Ve belki de en sessiz ama en yıkıcı cümle: “Ben zaten stres yapıyorum.”
Evet, yapıyorsun. Çünkü önemsiyorsun.

Ama ben diyorum ki: Stresi düşman değil, işaret olarak gör. Bu sınav senin için değerli. O yüzden kalbin hızlı atıyor. Bunu kontrol etmeyi öğrendiğinde, stres seni durdurmaz; seni diri tutar.
Ben bu yolu yıllardır öğrencilerle birlikte yürüyorum. Aynı cümleleri, aynı korkuları, aynı umutları defalarca duydum. Ve şunu çok iyi biliyorum:
Kazananlar, en az hata yapanlar değil…Yaptığı hataya takılıp kalmayanlar.

O yüzden bugün kendinize bir cümle seçin.Her sabah aynaya bakıp şunu söyleyin:
“Ben bugün dünden bir adım daha iyiyim.”

Bir adım küçüktür belki, ama yüz binlerce kişinin yürüdüğü bir yolda, bir adım bile yer değiştirir.
Bu pistte sadece hız değil, denge de kazanır.Sadece zeka değil, sabır da kazandırır. Ve sadece bilgi değil, inanç da taşır sizi hedefe.

Ben buna inanıyorum.

Çünkü bu yarış, önce insanın kendi içinden başlar.