Haymana'dan Ankara'ya uzanan Dericizade hikâyesi

Babasından öğrendiği “dükkânı besmeleyle açmak, ölçüde dürüst olmak, sözü zamanında yerine getirmek” gibi öğütlerin yıllar sonra Ahiliğin temel prensipleri olduğunu fark ettiğini söyledi.

Dericilik mesleğinin yanı sıra Ankara tutkusu ile de tanınan Faruk Küçük, yıllar boyunca Başkent’in tarihine ait fotoğraf, belge, kitap, dergi ve gazeteleri toplamaya başladı. Sahafları, müzayedeleri ve eski kitapçıları düzenli olarak gezen Küçük, Ankara’nın görsel hafızasını oluşturan değerli bir arşiv oluşturdu.

TÜRKMEN KÜLTÜRÜNÜN HÂKİM OLDUĞU KÖYDEN GELİYOR
1947 yılında Haymana'nın Türkmen kültürünün hâkim olduğu bir köyünde büyüyen Faruk Küçük, henüz 5-7 yaşlarındayken babasının yanında dericilik mesleğine adım attı. Ailenin üç kuşaktır sürdürdüğü deri ve kürk işçiliği, zamanla Ankara’nın en bilinen markalarından biri hâline dönüştü.

Babasının başlattığı zanaatı dört kardeş birlikte devam ettiren Küçük ailesi, Haymana’nın kendilerine dar gelmesi üzerine 1960 yılında Ankara’ya göç etti. İlk durakları dönemin ticaret merkezi olan Atpazarı oldu.

O yıllarda Ulus, Samanpazarı ve Çıkrıkçılar Yokuşu Ankara ticaretinin kalbiydi. Küçük ailesi önce İskitler'de tabakhane kurdu, ardından Siteler’de daha büyük bir üretim tesisine geçti. Samsun Yolu üzerindeki modern fabrikada yaklaşık 100 kişi çalışıyordu. Ancak yüksek arıtma maliyetleri nedeniyle üretim merkezi daha sonra Uşak’a taşındı.

Burada Türkiye’nin en modern deri fabrikalarından ikisini kuran aile, uzun yıllar deri ve kürk sektöründe önemli bir yer edindi. 1977 yılı ise Dericizade için yeni bir dönemin başlangıcı oldu. Büyük Çarşı'da küçük bir dükkânla başlayan Kızılay serüveni, daha sonra Fevzi Çakmak Sokak’taki atölye ve Ihlamur Sokak’taki büyük mağazayla büyüdü. Faruk Küçük, o günleri “30 metrekarelik dükkânda üç sandalyeyi zor sığdırıyorduk.” sözleriyle anlatıyor.

AHİLİK GELENEĞİNİN TEMSİLCİLERİNDEN BİRİ
Dericizade markasının kurucularından olan Faruk Küçük, yalnızca ticarette değil, esnaflık kültüründe de Ahilik geleneğinin temsilcilerinden biri olarak öne çıktı.

Babasından öğrendiği “dükkânı besmeleyle açmak, ölçüde dürüst olmak, sözü zamanında yerine getirmek” gibi öğütlerin yıllar sonra Ahiliğin temel prensipleri olduğunu fark ettiğini belirten Küçük, “Ahilik yalnızca bir esnaf kültürü değil, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın özü. Müşteriyi siftah etmemiş komşuya yönlendiren bir anlayıştan geliyoruz. Eski Ankara esnafının dükkânının kapısını kilitlemeden bırakıp gidebildiği güven ortamını bugün özlemle arıyoruz.” diye konuştu.

KOLEKSİYONUNU TÜRK TARİH KURUMUNA BAĞIŞLADI

Dericilik mesleğinin yanı sıra Ankara tutkusu ile de tanınan Faruk Küçük, yıllar boyunca Başkent’in tarihine ait fotoğraf, belge, kitap, dergi ve gazeteleri topladı. Sahafları, müzayedeleri ve eski kitapçıları düzenli olarak gezen Küçük, Ankara’nın görsel hafızasını oluşturan büyük bir arşiv oluşturdu. Koleksiyonunda 12 bin 500 fotoğraf, 2 bin 500 kitap, dergi ve gazete yer aldı.

Ankara’nın geçmişine ışık tutan arşivini, Cumhuriyet’in 100. yılı etkinlikleri kapsamında Türk Tarih Kurumuna bağışladı. Koleksiyonculuğu yalnızca kişisel bir merak olarak değil, yaşadığı şehre karşı bir sorumluluk olarak gördüğünü ifade eden Faruk Küçük, “İş insanları kazandıkları şehre kültürel yatırım da yapmalı. Bugüne kadar 100’den fazla sergi açarak Ankara’nın geçmişini yeni nesillere aktarmaya çalıştım.” dedi.

ÜSTÜN HİZMET BAŞARI ÖDÜLÜ SAHİBİ

Başkent Ankara Meclisi tarafından "Üstün Hizmet Başarı Ödülü"ne layık görülen Faruk Küçük, hâlen Ankara kültürünün yaşayan hafızalarından biri olarak kabul ediliyor. Arşivindeki fotoğraflar, gazeteci Selahattin Duman tarafından hazırlanan “Kasabadan Başkente, Başkentten Metropole Ankara” adlı belgeselde de kullanıldı. Ayrıca söz konusu fotoğraf ve dokümanlar, Ankara Büyükşehir Belediyesinin katkılarıyla hazırlanan “Bir Zamanlar Ankara” kitabında kullanıldı.